Ne kadar da özlemişti onu, o açık kahve gözlerini görmek, siyah kısa kesim saçlarının üzerinde elini gezdirmek istiyordu. Onun o çam gibi kokan kokusunu içine çekmek istiyordu en son telefonda konuştuklarında kalbini çok kırmıştı, ama özlemişti işte... İçi içine sığmıyordu!
Her zaman takıldığı bir yer vardı okulunun yanında kesin oradadır diye düşünerek yola koyuldu kırmızı kıyafetli, minik çantalı sarışın kız... Uzaktan gözlerinin rengini seçemezdiniz ama yaklaştıkça yosun yeşili gözleri sizi büyüsü altına alır, uzun kirpiklerinin kafesi içine düşerdiniz. Hızlı adımlarla hedefine doğru ilerliyordu, yüreği her adımla birlikte hızlanıyor, göğüs kafesine sığamayacak kadar hızlı atıyordu o kafeyi gördüğünde.
Kendisi liseden sonra devam etmemiş bırakmıştı okumayı, sevdiği ise şehre gelmiş üniversiteyi kazanmıştı. Buraya geldiği her seferinde ona imreniyor ve kıskanıyordu, buradaki ortam , arkadaşlıklar o kadar sıcak geliyordu ki kıza. Kapıyı ittirip açtı. Gözlerinin içindeki ışıltılar yerinde duramıyor, gözlerinin sevdiceğini araması sırasında çevreyi aydınlatıyordu. İşte orada!
Koşarak boynuna atlama isteği duydu birden! İki adım attı ve dondu... Gözlerinin içindeki aydınlık yerini ışıltılı gözyaşlarına bırakmaya başladı. Ağzı açılmış, boğazına bir şey takılmıştı, yutkunamıyor hatta nefes bile alamıyordu. Yavaşça yan tarafındaki koltuktan destek alarak eğildi ve midesindekileri yere boşalttı...
İşte o an kulaklarının içindeki vızıltı gitmiş ve ortamın sessizliğinin farkına varmıştı. Buğulu gözlerinden çevresindeki herkesin ona baktığını görebiliyordu ki onunla gözleri birbirine değdi!
Gözlerinden yeniden yaşlar boşalarak arkasını dönüp dışarı koşmaya başladı kırmızı elbiseli kız, hala inanamıyordu! Sevdiceği, o beraber geleceklerini planladığı, hayallerinin bir numaralı insanı bunu ona nasıl yapabilirdi. Çam kokulusu, kahve gözlüsü.... bir başkasını nasıl öpebilirdi......
