Yılın başından beri tutuk olan boynum bir geçiyor bir başlıyor ve bugünde yeniden başladığı günlerden biri, üstüne yıllık kalp kontrolü yaptırmak için gittiğim doktor klasikleşmiş bir biçimde 'bir değişiklik yok hala aynı, ayrıca biz birde ritim bozukluğu var mı? diye bakalım.' diyerek beni yine kablolara bağlattırdı. Holter, belki iyi bir niyet için bulmuştu bu aleti ama bütün gün boyunca bir aletle yaşamak ve her tarafına kablo bağlı olması çok kötü bir durum. Ben buna 24 saatliğine katlanamıyorum ki hayatı boyunca benzer şekilde aletlerle, kablolarla, hortumlarla yaşaması gereken insanlar var. Onları düşünemiyorum bile :(
İşte o kablolara bir de boyun tutulması eklenince evlere şenlik. Oklava yutmuş gibi yürüyorum, eğilemiyorum, çok düzenli adımlar atıyorum, sağa sola yalpalayamıyorum bile... İnsana tuhaf gelen bir durum.
Lise yıllarımda da çok dalga geçerlerdi, askeri eğitimle yetişmiş ben sürekli keskin hareketler, düzgün davranışlar falan göstererek ve oklava yutmuş gibi dik gezinerek sınıftakiler tarafından bir süre Robokop olarak çağrıldım. Neyse zamanla gevşedik, normal sıradan biri haline geldik :-)
Bu arada bugün olan final sınavı o kadar berbattı ki o kadar olur. Makineyle bir alakası varmı merak ettin O.o
Biz zamanlar böyleydik :)
